Creatief duo ‘Koekepeer’ doet het Gooi aan.

‘Koekepeer’ is een term die begin jaren 50 zijn intrede deed. Met de term ‘meneer Koekepeer’ wordt vaak een onhandig persoon bedoeld. Hoe anders bewijst het duo Koekepeer bestaande uit de broers Ben en Joost. Het duo timmert nu zo’n twee jaar internationaal aan de weg en ook Nederland moet er inmiddels aan geloven. De kunst van het duo kan het beste worden omschreven als ambient hybride plak kliederen en de werkwijze van de heren is bijzonder: nieuwe stukken worden grotendeels gebaseerd op welke materialen er op dat moment voorhanden zijn. Zo zagen wij de broers al eerder met poep onder de schoen, een schoon karpet en een mooie stempeltechniek een moeder tot wanhoop brengen. Ook hun geïmproviseerde Edding muurtekeningen zijn inmiddels berucht. De rode draad in het repertoire is in ieder geval wel duidelijk: met zo min mogelijk inspanning een zo’n groot mogelijke effect te creëren waarbij lijm, een schaar en het demonteren van ‘dingen die het eerst nog deden’ de boventoon voeren. Afgelopen weekend waren de broers in Hilversum. Een gipsen been werd decoratief onder handen genomen en tussendoor werd er ook een papieren paleisje gevouwen. Voor de broodnodige inspiratie was ‘Koekepeer’ dit weekend te vinden op de open dag van modelbouwvereniging Hilversum.

Posted in Borrel Bulletin | 1 Comment

Lekker knutselen

Ben maakt een zonnebloem voor opa. Nadat Ben samen met mama het gips in de vorm heeft gegoten is het aan hem om de bloem van kleur te voorzien. Alles en meer onder toeziend oog van Joost, die en passant een gegipst beertje decoreert. De zonnebloem is opgenomen in een privecollectie in d’Olde Veste (Ov.). Rechtsonder een ander ontwerp van Ben; project ‘vlieger’. Een volledig eigentijds design vlieger gebaseerd op een wc-rol en een gedemonteerde eierendoos. Het project wordt momenteel tentoongesteld in villa Montessori in Huizen.

Posted in Huisvlijt, Onze dingen, overige | Leave a comment

Mooie zwart-wit foto op rond canvas.

Hier een mooi werkje van Marieke. Hangt bij ons in de gang. Een foto van de jongens op canvas. Niet veel werk maar super resultaat. Foto spiegelbeeld laserprinten, printje (fotokant) en doek insmeren met bepaald goedje (weet ff niet de naam), plakken, evt lucht eronder vandaan wrijven, 24u drogen (of 10 min. föhnen), papier bevochtigen en eraf rullen en twee lagen aflakken (spuitbus blanke lak).

Posted in Huisvlijt, Onze dingen | Leave a comment

Toe doeje or toe toedeloeie

Huub Klaverblad voorzitter van de Vereniging voor Behoud van Kritische Vragen van Nederlandse Twee-jarigen (VBKVNT): Momenteel krijgen wij vaak de vraag: Doeje? In Algemeen Beschaafd Nederlands zou je zoiets het best kunnen omschrijven als: ‘Wat doe jij?’.

In de praktijk is het niet altijd gemakkelijk om hier een passend en eenduidend antwoord op te formuleren. Helemaal al niet wanneer je zelf geen enkel benul hebt van wat je nu precies aan het doen bent.

Ook wanneer de vraag in hoog tempo en herhaaldelijk wordt gesteld kan dit problemen opleveren. U kunt zich misschien voorstellen dat wanneer u een onwillige fietsband probeert te plakken de kans van slagen na het 664ste antwoord: ‘bandje plakken’, aanmerkelijk daalt.

Volgens Klaverblad speelt de perceptie ook een belangrijke rol in het correct beantwoorden van de ‘doeje’ vraag. Zo is ‘bandje plakken’ juist maar wanneer je de band vervolgens weer oppompt is ‘bandje oppompen’ weer beter.

Volgens de VBKVNT praeses een complexe vraagstelling dus die nimmer genegeerd, maar altijd op een effectieve manier afgehandeld dient te worden. Of de ‘doeje’ vraag zoals bepaalde ouders beweren door twee-jarigen wordt ingezet als traineer trucje kan de bestuurder niet bevestigen.

Klaverblad ziet voor slachtoffers die gebukt gaan onder het ‘doeje’ offensief wel licht aan het einde van de tunnel. Hij denkt hierbij aan het enorme scala aan varianten welke er tegenwoordig als alternatief voor de ‘doeje’ vraag voorhanden zijn. ‘Doe je papa?’, ‘mama wat doe je?’, ‘papa doe je?’, ‘mama doen?’ of gewoon het simpele ‘doen?’ zeggen iets over de enorme veelzijdigheid die onze twee-jarigen ons kunnen bieden.

'doeje' kanon Boris Veelschram

Een herfstkiekje van ‘doeje’ kanon, Boris Veelschram

Posted in Borrel Bulletin | Leave a comment

Haargroei Joris Krul kent ongekende groei

De haardos van Joris Krul maakt op dit moment een bijzonder turbulente periode door. Was het 5 maanden terug nog vergelijkbaar met de textuur van de ijsselse uiterwaarden. Momenteel is de sky the limit en lijkt de zwaartekracht op het hoofd van de goedlachse Gooier het spoor volledig bijster te zijn geraakt. De ouders van de jongen lijken vooralsnog op geen enkele manier vat te kunnen krijgen op het eigenzinnig krullende haar van hun zoon.

Posted in Borrel Bulletin | Leave a comment

Nieuwe Telling officieel van start

Afgelopen week is in het Drentse Borger, vooruit lopend op het ‘blauwe boekje’, officieel de ‘Nieuwe Telling’ in gebruik genomen. Uitvinder van het ééncimale stelsel en tevens voorzitter van muziekvereniging ‘Eigen Wijs Eerst’, Bertje Beemster gaf het startschot met de inventarisatie van een volledig parkeerterrein in de Borger dorpskern.

Diverse ooggetuigen zagen de trendsetter op een bijzonder eenvoudige manier binnen enkele seconden een ééngewikkelde calculatie van het aantal geparkeerde auto’s uitvoeren. Schijnbaar volledig ongeconcentreerd telde de kleine rekenmeester het achter de Albert Heijn gestalde wagenpark. Eén auto, één auto, één auto..

Posted in Borrel Bulletin | Leave a comment

Ben-ook

B&ook dit najaar veel in combi met gestrekte wijsvinger

B&ook dit najaar veel in combi met gestrekte wijsvinger

‘Ben-ook’ is deze herfst het bepalende thema. Dit beweert trendkundige en Benwatcher, Harrold Wijdeblik, deze week in diverse media. Volgens Wijdeblik zal ‘Ben-ook’ dit seizoen vaak gecombineerd gaan worden met een gestrekte wijsvinger en wangetjes in appelrode tint.

Eigenlijk zoemde het afgelopen zomer al een tijdje rond, maar dit najaar is het dan eindelijk overal hoorbaar. ‘Ben-ook’ oftewel ‘B&ook’ doemt volgens de trendkundige op wanneer je het het minst verwacht. Daar ligt dan ook zijn kracht.

Bij het tandenpoetsen terwijl je eigenlijk al te laat bent voor je werk. Als iemand anders aan tafel zijn vleesje eerder op heeft dan jij. Met een rammelende maag en cappuccino op het terras wanneer je net het enige meegeleverde kaakje uit zijn verpakking trekt. Wijzend naar een kindje op de glijbaan wanneer je zojuist je rug hebt vertild om iemand op een schommel te krijgen.

Kortom, ‘B&ook’ is gewoon superhip en niet meer weg te denken uit het huidige tijdsgewricht. Hoe sterk de tegenargumenten als ‘samen delen, samen spelen’ ook zullen zijn, B&ook is een gouden toekomst toebedeeld.

Posted in Borrel Bulletin | Leave a comment

Regenplastheorie gedeeltelijk ontsluiert


Berend Wiedega
Berend Wiedega

Het regenachtige weer van de afgelopen paar weken heeft zo ook zijn goede kanten. Onze onderzoeker ter plekke, algemeen kennisspecialist tevens regenplasdeskundige maar bovenal dichter des Kikkerlands, Berend Wiedega ontsluiert voor de lezers van BreinBorrels een paar van zijn prangende filosofieën omtrent ‘de regenplas’.

Heer Wiedega, hoe beziet u de situatie van de hedendaagse regenplas? De allesweter kijkt een moment zwijgend om zich heen en bied ons vervolgens, een op een waterpijp gelijkende beker met auberginekleurige vloeistof aan. Beleefd slaan wij het aanbod van de grootmeester af. Plotseling declameert de ziener vanuit het niets een paar kreten in een bepaalde volgorde die wij niet anders kunnen interpreteren als: “Regen, regen, voor sommigen een verzoeking, voor anderen een zegen”. Een moment is zijn blik strak op ons gericht, wij raken lichtelijk geïntimideerd. Gevleid door de illusie dat de techneut, die speelgoed sneller kan slopen dan zijn vader kan kopen, ons verwachtingsvol aankijkt zwijgen wij nederig. Het is doodstil, misschien verbeelden wij het ons, maar even lijkt het erop alsof ook de vogeltjes hun snaveltjes hebben gesloten.

Langzaam verdampt de focus van de dichter zich weer tot onverschilligheid.  Nonchalant over zijn gele racemonstertje geleund kauwt hij traag op het pijpachtige mondstuk van zijn beker.  Zijn blik lijkt af te dwalen naar verre horizonten. Niets is echter minder waar, in de glans van twee kneiter blauwe ogen doemt de immense regenplas op die wij tot nu toe klaarblijkelijk over het hoofd hadden gezien. Terwijl wij ons nog verbazen over onze eigen kippigheid vervolgd het visionaire regenplas orakel zijn betoog.

Eén, twee, boem...
Eén, twee, boem…

“Die die, deng deng, nee nee, oosje oosje, badje badje, tootje tootje, die die, boem boem, tietsje, tietsje, opa opa, haksjak haksjak, ja ja”. Wij kunnen er niet omheen dat de wonderlijke kerel, die woorden uit 136 verschillende talen door elkaar weet te gebruiken, hier natuurlijk bedoeld: “Kijk, regenplassen zijn de spiegels van de aarde. Ik bedoel, ga eens lekker zonder kaplaarzen in een regenplas staan en je weet meteen weer hoe lekker het was om droge voeten te hebben”. Wij staan perplex, de regenplas als metafoor, zoveel wijsheid in één man.

“Eén, twee, boem…”, onder het uiten van deze kreten lanceert de geleerde zich met een enorme snelheid zo van zijn motortje, midden in de plas. De man die, door de ‘drie’ in de ban te willen doen, vorige week bijna het numerieke stelsel om zeep had gebracht staat nu tegenover ons kraaiend te stampen in een plas. “Eén, twee, boem…, één, twee, boem…”. Terwijl elke ‘boem’ onze kleding natter maakt springt de dichter schaterend en in een steeds hoger tempo van been op been.

Archieffoto van de relatief onbekende Jelmer Wiedega, 'de broer van', in een tent, met op de voorgrond het fenomeen.

Archieffoto van de relatief onbekende Jelmer Wiedega, ‘de broer van’, in een tent, met op de voorgrond het fenomeen.

De regenplas inventief als trampoline gebruikend vervolgd het fameuze lid van KDV’s meest gevreesde gele reuzen eskader zijn dubbelspraak: “Die die, deng deng, nee nee, oosje oosje, badje badje, tootje tootje, die die, boem boem, tietsje, tietsje, opa opa, haksjak haksjak, ja ja”. Wat waarschijnlijk zoveel betekend als: “In Nederland zijn momenteel ca. 884.000 mensen die net als ik vanuit diep filosofische beweegredenen naar magische modderpoelen worden geleid. Dat lijkt misschien veel maar er zijn ook bijna 16 miljoen mensen die ons hiervan proberen te weerhouden. Een reuze klus dus, vooral als je bedenkt dat de gemiddelde ‘regenplasganger’ drie jaar oud is”.

Met zijn hippe laarsjes in het water kijkt hij ons bijna verontwaardigd aan. Het voelt  alsof wij echt iets over het hoofd zien. Het geplons neemt ons in gedachten mee naar onze eigen kindertijd. Een poel van nostalgie opent zich in de rimpels van de plas. Voor even zijn wij elders, voor even zijn wij kind. Maar dan, net op het moment dat wij op het punt staan in de plas te springen slaat het heden als een bliksem weer in.

Zoals men de wijsgeer in de Gooische bossen regelmatig tijdens een wandeling kan tegenkomen, bedachtzaam, in romper 'pandjes-style', op net iets te royaal geschoeide klomp.
Zoals men de wijsgeer in de Gooische bossen regelmatig tijdens een wandeling kan tegenkomen, bedachtzaam, in romper ‘pandjes-style’, op net iets te royaal geschoeide klomp.

Terwijl de ‘koude grond’ psycholoog zijn voeten weer naar drogere gronden verplaatst mompelt hij ingespannen wat wijze woorden onverstaanbaar voor zich uit. Het was ons al eerder opgevallen dat de wijsgeer aan de ene kant op een behoorlijk gewichtige manier blijk wist te geven van zijn eruditie en statuur maar aan de andere kant toch ook op geen enkele manier rekening wenste te houden met zijn gehoor, en of zijn boodschap daadwerkelijk wel overkwam. Bedachtzaam liep hij nu heen en weer. Dan weer met zijn handen op zijn rug, dan weer met de, op een drinkfles gelijkende, pijp tussen zijn tanden geklemd. Wij realiseren ons dat de denker met hogere zaken in de weer is en houden wijselijk onze mond.

De professor die zichzelf in ons bijzijn consequent ‘Deng’ noemt wijst op een aantal speelatributen. De toestellen die schijnbaar alle zijn eigendom zijn, benoemd hij ondertussen stuk voor stuk als Deng. Wij zijn onder de indruk. Voor zover wij kunnen beoordelen is de halve camping waar wij ons bevinden in het bezit van de blonde, naar het nu ook blijkt, entertainment toestellen magnaat. Op datzelfde moment hollen er twee jaargenoten van de geïnterviewde  op een drafje naar één van de zojuist aangewezen paddenstoelenhuisjes.

De dichter’s gezicht verstrakt plotsklaps tot bloedserieus. Boven twee gloeiende konen kijken zijn ogen ons vragend, en misschien zelfs een tikkeltje in paniek, aan. Zijn wijsvinger priemend op het kabouterhuisje begint hij als in trance zijn zelfbedachte naam te herhalen. “Deng, Deng, Deng”. Of het nu toeval is of niet, de twee indringers druipen even snel weer af als zij waren gekomen, ons ondertussen verbijsterd achterlatend.

 

 

Posted in Borrel Bulletin | Leave a comment

Vrouwen bereiken maximum aantal woorden binnen anderhalf uur.

Garderen, Op een camping in het Veluwse Garderen is gisteren een maximum aantal woorden geregistreerd. Deze prestatie werd bereikt toen een oma met haar dochter in gesprek raakte en zij vervolgens, door een noodlottig samenloop van omstandigheden, anderhalf uur lang niet onderbroken werden. De vrouwen die door het regenachtige weer een tent in waren gedreven wisten zich bijna 90 minuten geïsoleerd van correcties en rede.

Verstoken van elke vorm van logica wisten de vrouwen anderhalf uur lang ononderbroken het woord te voeren. Hun echtgenoten, die door een bijna bovenmenselijke prestatie het gesprek zonder af te haken een dikke zeven minuten geconcentreerd hadden kunnen volgen zijn waarschijnlijk door uitputting in slaap gevallen.

Over de oorzaak van de verbale stortvloed tast de politie nog in het duister. Vermoed wordt dat het hier een gesprek binnen de relationele sfeer betreft. Voorlopig houdt de politie rekening met een geschat aantal aaneengesproken woorden van  18.000. Gezien het hoge aantal gebruikte woorden kan er volgens Janus Smalbraak, woordvoerder van de politie ‘Regio District West-Veluwe Vallei Unit Midden-Midden’, ook niet exact iets over de inhoud worden gezegd.

Smalbraak: “U moet weten dat de gemiddelde man in een normale huishoudelijke conversatie na circa 500 woorden uitlogt. Betreft het een gedachtewisseling tussen een moeder en een dochter dan haken de meeste echtgenoten zelfs binnen 200 woorden af. Daarom is het voor de politie dan ook onbegonnen werk om iets zinnings over de inhoud van het gigantisch  kolossale gesprek van gisteren te vertellen”.

De politie sluit niet uit dat het gesprek mogelijk ‘ergens’ over ging. Een ding staat volgens de politiewoordvoerder echter wel als een paal boven water.  Het gesprek is er één uit de buitencategorie geweest en mag dus ook zeker niet klakkeloos als een geanimeerd gesprek worden gekwalificeerd.

Posted in Borrel Bulletin | 2 Comments

Illusionistentrio laat zichzelf verdwijnen uit bewustzijn van gehele generatie.

In hun meest gevaarlijke en ambitieuze stunt tot nu toe, heeft illusionistentrio Magic Unlimited, onder leiding van Oscar en Renzo Kazan, zich feilloos aan de aandacht van bijna elke Nederlander tussen de 13 en 31 doen weten te laten ontsnappen.

“Na alle goocheltrucs van onze vader al drie keer te hebben gedaan (red. Hans Kazan), wisten wij, dat wij met iets heel bijzonders moesten komen om hem te evenaren”, legt Renzo uit. “We wilden een act bedenken die zo spectaculair zou zijn dat deze in één keer onze vader uit het nationale geheugen zou doen laten verdwijnen”, vult Oscar aan. De leden van Magic Unlimited, die zich met hun meest recente verdwijntruc waarvan de impact ook andere demografische groepen heeft geraakt, zijn echter reëel genoeg om niet alle credits voor deze stunt zelf op te eisen.

“Wij hadden dit nooit kunnen doen zonder de hulp van al die miljoenen jonge mensen in Nederland, die tegenwoordig; of totaal niet weten wie wij zijn, of ons verwarren met een populaire dance-act uit de ‘jaren 90′”. Deskundigen luiden ondertussen de noodklok voor het trio en hebben volgens insiders al gewaarschuwd voor het feit dat meerdere demografische verdwijntrucs van dit formaat weleens het einde van hun carrière zou kunnen betekenen.

Posted in Borrel Bulletin | 1 Comment